0

5+2 πράγματα που έμαθα με το 2ο παιδί

Τα πράγματα είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους σας!
Το δεύτερο παιδί είναι γεγονός και το βιβλίο της #manas γέμισε ξαφνικά με άδειες σελίδες που κάθε μέρα, για να μην πω κάθε στιγμή, γεμίζει με νέες εμπειρίες.

Και επειδή η τελείως “ροκ εν ρολ” φάση, -τύπου ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΜΑΙ- έχει κοπάσει αλλά δεν έχει σταματήσει (ποια είμαι εξάλλου εγώ που θα κοιμηθώ στους 5 μήνες), σας παραθέτω τα 5+2 πράγματα που μου έμαθε το δεύτερο παιδί:

1.Ένα ίσον κανένα:
Ναι, ναι ξέρω. Άρχισα πάλι τα κλισέ!Είμαι σίγουρη πάντως, πως εσύ που θεωρείς την ατάκα αυτή κλισέ, δεν έχεις δεύτερο παιδί ή … έχεις τρίτο, τέταρτο κλπ οπότε έχεις περάσει σε άλλο λέβελ και να ξέρεις όπου και να βρίσκεσαι, σε θαυμάζω.

2.Η μοναξιά του σχοινοβάτη.
Αντιλαμβάνομαι ότι σε μια πρώτη ανάγνωση η φράση “δεύτερο παιδί” και η λέξη”μοναξιά” δεν συμβαδίζουν .
Αν σκεφτείς όμως ότι ο μπαμπάς πρέπει να μείνει με το μωρό για να πάει η μαμά σε παιδικό πάρτι με το μεγάλο παιδί, ο μπαμπάς θα πάει για μπάνιο με το μεγάλο παιδί και η μαμά θα μείνει στην παραλία να προσέχει το βρεφάκι ενώ… στην προ δεύτερου παιδιού εποχή θα κάνατε τα παραπάνω και άλλα πολλά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ (εδώ βάλε οι τρεις σας) αντιλαμβάνεστε ότι δεν μιλάμε και για την επιτομή της…συντροφικότητας!

3.Δεν μοιράζεται,πολλαπλασιάζεται.
Μιλάω βέβαια για την αγάπη του γονιού!Σε εσάς που περιμένετε το δεύτερο παιδί σας και βασανίζεστε με την ιδέα ότι θα μοιράσετε την αγάπη σας σε δυο παιδιά, ειλικρινά σας μιλάω, διώξτε αυτήν την σκέψη από το μυαλό σας!
Η αγάπη της μάνας, αλλά και του πατέρα, δεν μοιράζεται, δεν περιορίζεται, δεν διαιρείται, δεν αλλάζει…Η αγάπη του γονιού, με τον ερχομό του νέου δικτάτορα και διδάκτορα πολλαπλασιάζεται και για τα δυο παιδιά!
Και μην ακούσω για αδυναμίες και άλλα συναφή…απλά κάποιες φορές νιώθεις ότι το ένα παιδί σε έχει ανάγκη περισσότερο από το άλλο.

4.Το ίδιο λάθος ξανακάνω.
Όταν περίμενα τον ερχομό της κορασίδας, διαβεβαίωνα τον εαυτό μου ότι δεν θα κάνω πολλά από τα “λάθη” που έκανα όταν γεννήθηκε ο μικρός μου καπετάνιος!
Δεν ξέρω για τις υπόλοιπες συναγωνίστριες, αλλά έχω παρατηρήσει πολλές φορές αυτούς τους 5 τελευταίους μήνες να χλευάζω τον εαυτό μου που για ακόμα μια φορά ένα τόσο δα πλασματάκι επιβάλλει το πρόγραμμα του στην mana την lawyer κάνοντας με για ακόμα μια φορά να…σκίσω τα πτυχία μου!

5.Βραζουμε ολες στο ιδιο καζάνι:
Πόσες φορές σε παρελθόντα χρόνο δεν είδες μια mana να ωρύεται στο super market, να έχει βουρκώσει στο παιχνιδάδικο, να έχει μπει σε… safe mode (τύπου δεν ακούω τίποτα) στο parking και δεν την έχεις κοιτάξει με βλέμμα επικριτικό ή στην καλύτερη με βλέμμα συμπόνιας!

Αυτό το βλέμμα πλέον μετατράπηκε σε θαυμασμό και πολλές φορές σε έντονη ανάγκη να πιάσεις το χέρι της …δόλιας manas και να της πεις …” δεν είσαι ( η) μόνη”.

5+1 Τύψεις, καλωσορίσατε στο σπιτικό μας:
Όσο κι αν το έχεις δουλέψει μέσα σου, όσα βιβλία κι αν έχεις διαβάσει, όσο κι αν ξέρεις ότι το αδερφάκι ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσες να κάνεις στο παιδί σου, υπάρχουν στιγμές που οι τύψεις σου χτυπάνε επίμονα την πόρτα.
Τύψεις γιατί δεν προλαβαίνεις να διαβάσεις ένα παραμύθι, τύψεις γιατί δεν μπορείτε να κάνετε μια βόλτα χωρίς το μωρό, τύψεις γιατί ακόμα και μια τρυφερή αγκαλιά μπορεί να διακοπεί από το κλάμα του μωρού αλλά και …τύψεις γιατί το δεύτερο παιδί δεν θα έχει εκ των πραγμάτων όσο χρόνο είχε μαζί σας το πρώτο.
Κοινώς να ‘μάστε καλά, να ταλαιπωρούμαστε από τους ίδιους μας τους εαυτούς.

5+2 Το μαγικό κουμπί:
Ξέρω πολύ καλά πως κάθε στιγμή με τα παιδιά μας πρέπει να την απολαμβάνουμε!
Το συνειδητοποίησα για τα καλά όταν ξύπνησα ένα πρωί και το μικρο μου μπομπιράκι είχε γίνει ολόκληρος άντρας. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές και κυρίως βράδια που θα ήθελες ,έστω στιγμιαία, να πατήσεις ένα κουμπί και το μικρο βρεφάκι να μεγαλώσει και να βρεις και εσύ τους ρυθμούς σου…ή μήπως όχι.

Εν κατακλείδι, όπως έχω πει και σε άλλα posts η εξάντληση, τα νεύρα και ο πανικός με το δεύτερο παιδί πολλαπλασιάζονται αλλά μ’ έναν μαγικό τρόπο, όσο δύσκολη κι αν ήταν η προηγούμενη μέρα, το επόμενο πρωί σε βρίσκει με μια τεράστια δύναμη και ένα πλατύ χαμόγελο για τα προσωπάκια αυτά.

Νομίζω το λένε ευτυχία!

ML

Advertisements
2

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στους τοίχους ή απλά οι ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΕΣ έρχονται!!!!

Να ταξιδεύετε φίλοι μου. Γιατί κάθε ταξίδι μπορεί να σας προσφέρει κάτι!

Εξάλλου δεν μας ταξιδεύουν μόνο τα τρένα και τα πλοία, αλλά και τα τραγούδια, τα βιβλία, οι φίλοι…τα παιδιά μας!
Ένα τέτοιο ταξίδι ήταν η αφορμή για τις Μινιατούρες!

Ένα ταξίδι γεμάτο νέες ιδέες, καλούς φίλους,όνειρα, μεράκι αλλά κυρίως αγάπη για τα παιδιά μας και τα παιδάκια όλου του κόσμου!
Σε αυτό το ταξίδι, είδαμε γονείς να ασχολούνται διαρκώς με τα παιδιά τους και να το διασκεδάζουν, είδαμε μέρη για παιδιά χωρίς πλαστικά παιχνίδια και ασφυκτικούς χώρους όπου παιδιά και ενήλικες συνυπήρχαν απόλυτα αρμονικά.

Κρατήσαμε  λοιπόν την αίσθηση  από αυτές τις εικόνες, βρήκαμε έναν χώρο σαν …καράβι και ετοιμαζόμαστε να φτιάξουμε την δίκη μας κιβωτό!
Σε αυτήν την κιβωτό βάλαμε μέσα την αγάπη μας για τα παιδιά, την ανάγκη μας για έναν χώρο γεμάτο μυρωδιές, εικόνες, παραμύθια, δεντρόσπιτα. Δηλαδή πράγματα, αισθήσεις και αισθήματα που δεν πρέπει να χαθούν.

Φτιάξαμε έναν χώρο γεμάτο ξύλο και χρώματα, γεμάτο χώρους για νέες ιδέες.Έναν χώρο για παιδιά αλλά και για ενήλικες.

Βάλαμε την ζεστασιά και την ποιότητα υπηρεσιών του πιο Family Friendly cafe της πόλης, του Μινιατούρα, την αγάπη για τα παιδιά και τους γονείς που “έχουν κάτι να πουν” της manalawyer, την έμπνευση που μας δίνουν καθημερινά τα παιδιά μας, διαλέξαμε συνεργάτες που έψαχναν έναν τέτοιο χώρο για τα παιδιά τους αλλά και συνεργάτες που “είναι ακόμα παιδιά” και φτιάξαμε τις “ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΕΣ”.


Μείνετε συντονισμένοι, γιατί μόλις μας αφήσουν οι πολλές ζέστες  θα ξεκινήσει ένα συναρπαστικό ταξίδι με αφετηρία το Ηράκλειο Κρήτης και προορισμό ξεχωριστές στιγμές μαζί με τα παιδιά μας!

Στον κ.Μινιατούρα

ML