0

Όσα μου έμαθε το 2016 και δεν θέλω να ξεχάσω το 2017

Λίγες μέρες πριν το τέλος του χρόνου ή ίσως και μερικές μέρες μετά όλοι κάνουμε ένα μίνι απολογισμό.
Και επειδή το 2016 δεν ήταν μια τυχαία χρονιά για εμένα (όπως και το 2013 βεβαίως βεβαίως) αποφάσισα να τα καταγράψω εδώ, στο προσωπικό μου ημερολόγιο για πολλούς και για διάφορους λόγους αλλά κυρίως γιατί  ήταν μια χρονιά με τα όμορφα και τα παράλογα της που για κανέναν λόγο δεν θέλω να ξεχάσω….

Αφήνω λοιπόν κατά μέρους για λίγα λεπτά (τόσο μου επιτρέπει αν και είναι μόλις 8 μηνών) την κορασίδα μου και περιμένω να μου πείτε πόσοι ταυτίζεστε με τα παρακάτω

  1. Ένα #blog είναι ζωντανός οργανισμός
    Το να είσαι #blogger ή τελοσπάντων να αποκαλείσαι έτσι δεν είναι εύκολο πράγμα. Ακόμα και αν το κάνεις για λόγους προσωπικούς (σας τα έχω πεί στην ΠΡΟΕΚΦΩΝΗΣΗ) και όχι για επαγγελματικούς, το #blog σου manalawyer θέλει φροντίδα, αγάπη και προδέρμ. Κοινώς, δύο παιδιά και ένα blog με καθιστούν …πολύτεκνη.
    Γι αυτό αν και ξεκίνησε με τις καλύτερες των συνθηκών, το δόλιο παραμελήθηκε λιγάκι ένεκα τον καταστάσεων και όχι των συναισθημάτων.
    Κάθε φορά όμως που μπαίνω στην διαδικασία να γράψω κάτι συνειδητοποιώ πόσο πολύ το αγαπώ και ειλικρινά όταν αγαπάς κάτι δεν χάνεται.
    Ένας χρόνος λοιπόν manalawyer και σας ευχαριστώ όλους για την αγάπη που του δείξατε, που το ταξιδέψατε και που δεν το αφήσατε να μαραζώσει. Έρχονται μέρες που θα ξανακάνουμε παρέα,να το ξέρετε…γιατί η ζωή και κυρίως τα παιδιά είναι τεράστια και αστείρευτη πηγή έμπνευσης.
  2. Μην απαιτείς από τους άλλους να δρουν όπως θα αντιδρούσες εσύ
    Σαν χαρακτήρας έχω το εξής ενοχλητικό- κυρίως για εμένα αλλά και γι αυτούς που με αγαπούν- είμαι πολύ αθώα ή αλλιώς αγαθιάρα. Ναι, ναι δικηγόρος και όμως αθώα. Δεν σκέφτομαι και δεν σκέφτηκα ποτέ το κακό του συνανθρώπου μου και πάντα με πλήγωναν οι λιγότερο ανθρώπινες συμπεριφορές.
    Επειδή το 2017 σε καμία περίπτωση δεν θα αλλάξω αυτό το χαρακτηριστικό μου- έχω και αυριανούς πολίτες να μεγαλώσω και θα παλέψω ώστε να γίνουν ηθικοί και σωστοί άνθρωποι- αποφάσισα τουλάχιστον να μην απαιτώ και να μην στεναχωριέμαι με συμπεριφορές ανθρώπων που δεν έχουν αυτό το χαρακτηριστικό,( όχι καλέ του αθώου, αλλά του ηθικού).
    Ελπίζοντας λοιπόν ότι όλοι κρύβουμε ένα καλό παιδί μέσα μας, το 2016 μου έμαθε ότι δεν πρέπει να απαιτώ να σκέφτονται και να δρουν όλοι όπως εγώ.
    Γι αυτό εξάλλου δεν είμαστε με όλους φίλοι, κολλητοί, κουμπάροι και συνεργάτες.
    Γιατί αγαπημένοι μου φίλοι δεν μπορείς να είσαι σε όλα τέλειος και δεν μπορείς να τα “πηγαίνεις καλά”με όλους. Όταν το συνειδητοποιήσουμε αυτό, η ζωή μας θα γίνει πιο καθαρή, πιο ουσιαστική και πιο ήρεμη. Μια καθαρή ματιά γύρω σας θα σας πείσει πως υπάρχουν άνθρωποι που αξίζουν την προσοχή και τον χρόνο σας και θα αφήσετε πίσω σας τοξικούς ανθρώπους και καταστάσεις.
  3. Τα παιδιά η βιτρίνα του εαυτού μας
    Λοιπόν αγαπητοί γονείς, τα παιδιά σας και τα μάτια σας. Απ ‘όλους μπορούμε να κρυφτούμε ακόμα και από τους ίδιους μας τους εαυτούς αλλά να είστε σίγουροι πως από τα παιδιά δεν μπορεί να κρυφτεί κάνεις μα κανείς. Γιατί τα παιδιά μας είναι η βιτρίνα του εαυτού μας, ο καθρέπτης του χαρακτήρα μας.
    Όσο ωραία και αν θέλεις να παρουσιάσεις την ζωή σου στους άλλους και στα social media, αν το παιδί σου δεν παίρνει αγάπη και ενδιαφέρον, έχεις κάνει μια τεράστια τρύπα στο νερό.
    Ωραία και τα πάρτυ, και τα ακριβά ρούχα και οι φωτογραφίες απέραντης οικογενειακής ευτυχίας, όμως αν είναι μόνο αυτά το παιδί σου θα σε μαρτυρήσει με τον μοναδικό τρόπο που τα παιδιά έχουν και που δεν αφήνει περιθώρια.
    Αγάπη, αγάπη και αγκαλιές.
  4. Να προσπαθείς , να πέφτεις αλλά να ξανά -σηκώνεσαι:
    Μπορεί να είμαι χαμένη στις οικογενειακές και επαγγελματικές μου Μινιατούρες αλλά παρακολουθώ και αφουγκράζομαι τους γύρω μου.
    Και με χαρά παρατηρώ ότι η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις!
    Βλέπω αμετανόητους εργένηδες να γίνονται μπαμπάδες και να τρελαίνονται από ευτυχία, βλέπω ανθρώπους που τα προηγούμενα χρόνια έφαγαν χαστούκια σοβαρά να παλεύουν και να ξανά σηκώνονται. Βλέπω ανθρώπους στην Κατακρεουργημένη Ελλάδα του 2016 και σε λίγο  του 2017 να μην μένουν στάσιμοι και να προσπαθούν με νέες και ποιοτικές ιδέες (εξάλλου τα έχουμε πει και στην Μήνυση στην…κρίση #intro) και είμαι τόσο αισιόδοξη και χαρούμενη για όλους!Γιατί πλέον φιλάνθρωπος είναι και ο ελεύθερος επαγγελματίας που προσφέρει θέσεις εργασίας
    Ήθος και να μην επαναπαύεστε φίλοι μου και θα τα πάτε περίφημα.
  5. .Η αγάπη ήρθε απο μακριά:
    Κακά τα ψέμματα, όταν παντρεύεσαι όλοι θα πουν ένα καλό λόγο, το ίδιο και όταν αποκτάς ένα παιδί, πόσο μάλλον δύο!
    Τι γίνεται όμως, όταν αλλάζεις την ζωή σου και αποφασίζεις να δώσεις το “είναι” σου και σε κάτι άλλο;Εκεί αγαπημένοι, αν είστε όσο τυχεροί είμαι εγώ, παίρνεις αγάπη ειλικρινή!
    Δεν θα ξεχάσω τα γλυκά λόγια της Εβίνας από την Χαλκίδα, που έχουμε να συναντηθούμε πάνω από πενταετία!Δεν θα σταματήσω να συγκινούμαι για την υποστήριξη που έχουμε όλους αυτούς τους μήνες από γνωστούς και φίλους από πολύ ή λίγο μακριά.
    Δεν θα ξεχάσω την σιωπηλή υποστήριξη ανθρώπων που απλά λέγαμε ένα “γειά” και μας έχουν αγκαλιάσει τόσο πολύ.
    Δεν θα ξεχάσω τους φίλους μου που αντί να μου πουν τα νέα τους-τα ειλικρινά τόσο ενδιαφέροντα- αγωνιούν και ενδιαφέρονται για το νέο μας εγχείρημα.
    Δεν θα ξεχάσω πως όλα τα παραπάνω που κάνουν όλοι αυτοί είναι η αγωνία μου να μεταλαμπαδεύσω  στα παιδιά μου.
    Γιατί υπάρχουν άνθρωποι με το Α κεφάλαιο!

6. Home sweet home: Όσοι με ξέρουν, δεν θα πιστεύουν στα ματιά τους αλλά ναι αγαπημένοι μου χωριογυριδες…σαν το σπίτι δεν έχει!
Ωραία η δουλειά, οι βόλτες (όχι οι δικιές μου, οι δικές σας), τα ταξίδια αλλά σαν την ζεστασιά και την γαλήνη του σπιτικού δεν υπάρχει!Ειδικά όταν μέσα εκεί αναπνέουν, καταστρέφουν και γκρινιάζουν αυτοί που αγαπάς περισσότερο.

7.My friends are better than yours: (και εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι.)

Όλοι έχουμε φίλους που τους αγαπάμε και μας αγαπάνε, αλλά ειλικρινά ρε παιδιά είναι κάποιοι άνθρωποι που σε σημαδεύουν!

Οι πολλοί αγαπημένοι μου άνθρωποι είναι μακριά, άνθρωποι που αν τους είχα κοντά η καθημερινότητα μας θα ήταν τελείως διαφορετική.Που μπορεί η καθημερινότητα να μας αναγκάζει να μιλάμε μια φορά το μήνα μ ένα μήνυμα ή μ ένα τηλεφώνημα του πεντάλεπτου και με τις γνωστές διακοπές αλλά νιώθεις ότι είναι δίπλα σου!

Όταν δε, τους συναντάς, ο αέρας γεμίζει οξυγόνο και ο κόσμος γίνεται πιο όμορφος, πιο χρωματιστός!

Υπάρχουν και οι άλλοι, που είναι δίπλα σου, που πια δεν μπορείς να πιεις έναν καφέ ή να χαζολογήσεις στα δικαστήρια και όμως είναι εκεί, δίπλα σου με την σκέψη ή με τις πράξεις τους!

Πονάς με την στεναχώρια τους, γελάς με τα τραγελαφικά που τους συμβαίνουν και κλαις κρυφά γιατί ένας από τους πιο τρελούς σου φίλους έγινε μπαμπάς!

Και επειδή ο αγαπημένος μου αριθμός είναι το 7 θα σταματήσω εδώ, με την ευχή να έχουμε όλοι μια χρονιά γεμάτη υγεία, ειρήνη, και δοτικότητα.

ML

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements