0

Καλώς ήρθες Σεπτέμβρη…

Και κάπως έτσι αποχαιρετάμε το Καλοκαίρι αυτό…

Περιμένοντας το σχολικό, με χαμόγελο και παιδική αγωνία για τη νέα αρχή.
Η αλήθεια είναι ότι μετρούσα αντίστροφα τις μέρες για τούτη τη στιγμή. Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις δυο παιδιά αλλά πιο δύσκολο είναι να έρχεται ο Σεπτέμβρης και να συνειδητοποιείς ότι πάλι δεν κατάφερες να τους χαρίσεις το καλοκαίρι που ΕΣΥ ονειρευόσουν, γιατί αυτά…. είναι πάντα χαρούμενα και γελαστά.

Το σχολείο ξεκίνησε, το σχολικό πήρε τα “τέκνα” απ το σπίτι και εγώ για τρία λεπτά…χάθηκα.

Πίστευα ότι την στιγμή εκείνη βεγγαλικά θα πετούσαν στον ουρανό και εγώ θα χόρευα το χορό της βροχής μέσα στον καύσωνα…

Αντί για το μινι πάρτυ όμως, κοίταξα τα χέρια μου, τα άδεια καθίσματα του αυτοκινήτου, τον άδειο δρόμο και συνειδητοποίησα για ακόμα μια φορά ότι αυτά, τα δυο τερατάκια, είναι ότι πιο δύσκολο, πιο εκνευριστικό, πιο προκλητικό, πιο ΟΜΟΡΦΟ και ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ μου έχει συμβεί…

Το πάρτυ σχόλασε πριν καν αρχίσει και η ζωή μπήκε στους κλασικούς της ρυθμούς!

Ήταν ένα δύσκολο Καλοκαίρι, ένα καλοκαίρι που για ακόμα μια φορά μ έκανε να συνειδητοποιήσω ότι “μια ανάσα είναι η ζωή, μα προλαβαίνουμε” (;;), ένα καλοκαίρι που δεν θα ξεχάσω ποτέ, ένα καλοκαίρι που μου χρωστάει, δεν του χρωστάω….

Ωστόσο, είναι ένα καλοκαίρι που τελείωσε (ημερολογιακά, μην με φάτε) , είμαστε όλοι υγιείς και αγαπημένοι και που δίνει την σκυτάλη του σ έναν δημιουργικό και αγαπησιάρικο χειμώνα.

Έτσι όπως είδα τη λαχτάρα τους και τη χαρά τους για το σχολείο, συνειδητοποίησα ποσά όμορφα καλοκαίρια τους αξίζουν!

Καλή σχολική χρονιά (βεγγαλικά)

Μ.

Advertisements
0

Πέντε χρόνια μαμά ΣΟΥ

Ήταν 12 Ιουλίου του 2013…

Μετα απο εννέα μηνες, πολλά επιπλέον κιλά (Μα πραγματικα πως τα κατάφερα και επανήλθα ακομα αναρωτιέμαι), ακομα περισσότερους πιτόγυρους και παγωτά, κάπου εκει προς το απογευμα ήρθες στη ζωή μας, μικρέ (;) μου θαλασσολυκε!

Αν αναρωτίεσαι αν ο ερχομός σου με ολοκλήρωσε σαν άνθρωπο θα σου πω με σιγουριά ΟΧΙ.

Με ολοκληρώνουν σαν άνθρωπο οι κοινωνικές και επαγγελματικές μου εμπειρίες, τα απαλά ή δυνατά χαστουκάκια της ζωής, τα ταξίδια πραγματικά η φανταστικά, η σχέση μου με τον άνθρωπο μου και πως θα την κρατήσω “ζεστη”, ισορροπημένη και ζωντανή.

Όχι γιε μου, δεν μ ολοκλήρωσες σαν άνθρωπο, ωστόσο ήρθες και σίγουρα μ άλλαξες.

Απο την στιγμή που έμαθα για σένα σταμάτησα να σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου-ελάτε, παραδεχθείτε το, όλοι μας είμαστε λίγο ή πολυ εγωιστές.

Απο την στιγμή που γεννήθηκες, απο το πρώτο μας ξενύχτι, απο την πρώτη ανασφάλεια, απο το πρώτο “οχι” σε δουλειά, απο τον πρώτο πυρετό κατάλαβα ότι πλέον κάποιος άλλος είχε περισσότερη σημασία.

Πέρασαν τα χρόνια και εσύ, ο “μικρός”, μ έμαθες να γίνομαι καθε μέρα καλύτερη μάνα, καλύτερη σύντροφος, καλύτερη φίλη.

Εσύ, μόνο εσύ, γιατί είσαι παιδί -ακόμα κι αν κάποιες φορές συμπεριφέρεσαι σαν μεγάλο αγόρι (άραγε πόσο μπορεί να μεγαλώσει ένα αγορι)-, και τα παιδιά παντα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!

Γιατί μαζί ζήσαμε το πιο διαφορετικά, τα πιο καθοριστικά, τα πιο έντονα, τα πιο όμορφα χρονια μέχρι τώρα.

Γιατί εσυ (και το Τρελοκόριτσο μου) είστε η αιτία για την #manalawyer.

Γιατί το χαμόγελο σου και η ευτυχία σου μπορεί να με κάνει να αδιαφορώ για τα καλοκαιρινά βράδια στο σπίτι, για τον κότσο της τρελής μάνας, για τα περυσινά και προπέρσινα ρούχα μου για να έχεις εσυ και η αδερφή σου τα καλύτερα.

Γιατί είσαι εσύ αυτός που μου χάρισες απλόχερα αγαπη και αφοσίωση, που πολλές φορές αναρωτιέμαι αν την αξίζω.

Με κάνεις κάθε μέρα περήφανη και ευτυχισμένη.

Και σήμερα έγινες 5 και όσες αγκάλιες κι αν σου κάνω, κι όσες φορές κι αν σε κρυφό κοιτάξω, ακόμα δεν μπορω να πιστέψω οτι πέρασαν τα χρόνια και είσαι αγοράκι πια!

Ξέρεις γιατι;

Γιατί ήταν όμορφα χρονια Μενέλαε και το μόνο που ευχομαι είναι να είσαι γερός και τυχερός!

Όλα τα υπόλοιπα θα τα καταφέρεις!

Σ’ ευχαριστω.

0

Οι δικές μου cretamums juniors

Λένε (και εγώ το λέω) πως οι ομάδες γράφουν ιστορία.

Κάποιες φορές αλλάζουν σύσταση, μειώνονται ή αυξάνονται τα μέλη τους αλλά πάντα… γράφουν ιστορία.

Έτσι είναι και οι cretamums, που δεν γνωρίζω πολλά πράγματα γι αυτές αλλά υπήρξαν σημαντική βοήθεια παρακολουθώντας τις δράσεις τους (απο μακριά) για εμένα, που ήμουν και θέλω να πιστεύω πως ακόμα είμαι μια #mana με ανησυχίες (κυρίως δημιουργικής και πνευματικής φύσης).

Πάντα τις θαύμαζα, για την ζωντάνια και τη όρεξη τους, για τα ευφάνταστα και γεμάτα αγάπη παζάρια τους, για τον όμορφο λόγο τους.

Και όπως συνήθως συμβαίνει στη δική μου ζωή, δηλαδή οταν συμβαίνει κάτι όμορφο μετά συνεχίζει με κάτι ακόμα πιο όμορφο, με τις Μινιατούρες μου ήρθαν και οι #cretamums στην ζωή μου.

Είχαν βεβαια πρόσωπο και όνομα.Για μένα οι #cretamums ήταν η Χριστίνα, ένας άνθρωπος διαφορετικός, σίγουρα αξιόλογος που μπορούσα να μιλάω μαζι της με τις ώρες!

Και εκεί που πίστευα οτι η γνωριμία μου με την υπέροχη αυτή παρέα έμεινε εκει (αφου τα δικά τους παιδια μεγάλωσαν και οπως καταλαβαίνω και εγω σιγα σιγα και οι υποχρεώσεις τους αυξήθηκαν), ένα χειμωνιάτικο απόγευμα, απλά, ξαφνικά και όμορφα οπως το τσάι και το κεικ που υπήρχε στο τραπέζι μας, δόθηκε πνοή ξανα σε αυτήν την υπέροχη ομάδα.

Οι cretamums junior ηταν πλέον γεγονός, με σχεδόν αλλη σύσταση αλλά με το ιδιο μεράκι και την σημαντική βοήθεια των “παλιών” μαμάδων και τα δευτεριάτικα απογεύματα μας απέκτησαν ζωή, χρώματα, μουσικές και υπέροχες δράσεις.

Σιγά σιγα, οι cretamums junior έγιναν μια υπέροχη ομάδα, που κάθε βράδυ Δευτέρας ανυπομονούσα να δω τι υπέροχα πραγματα κάνανε με τα μικρά τους.

Ήταν ενας ξεχωριστός χειμώνας που με γέμισε αισιοδοξία ότι κάτι αρχίζει να συμβαίνει στο “κοιμισμένο” Ηρακλειάκι και αυτά τα κορίτσια έπαιξαν σημαντικό ρόλο.

Είχα καιρό να γράψω κάτι στην ξεχασμένη #manalawyer αλλά σήμερα που αυτό το ταξίδι τελείωσε (για το καλοκαιρι) συνειδητοποίησα το εξής: “Μεγαλύτερη έμπνευση απο τα παιδιά δεν υπάρχει, αλλά είναι υπέροχο να σε εμπνέουν και οι μαμάδες”.

Σας ευχαριστω, σας αγαπώ και σας περιμένω.

Οι Δευτέρες σας ανήκουν (μαζέψτε φακές, μακαρόνια, μπογιές, παραμύθια και ελάτε να κάνετε τον πιο όμορφο χαμό).

*Το δώρο σας ήταν το πιο συγκινητικό των τελευταίων χρόνων.

ML

0

Μια άνω τελεία και ενα τεράστιο ευχαριστώ ❤️

Είναι μια ώρα δύσκολη του χωρισμού η ώρα.

Αλλά πως γίνεται να χωρίσεις από κάτι που είναι βαθιά ριζωμένο μέσα σου;Η απάντηση μου είναι πως δεν γίνεται.Βάζεις απλά μια άνω τελεία.
Μ αρέσουν πολύ εξάλλου η “άνω τελείες”.

Τώρα που οι μέρες πλησιάζουν, και ένα όνειρο χρόνων γίνεται πραγματικότητα, ένα άλλο μπαίνει για λίγο στην άκρη.Δεν παραπονιέται όμως, καθώς τρία χρόνια τώρα είναι σε δεύτερη μοίρα.

Πολύ τα παιδιά, λίγο η κρίση του κλάδου, λίγο οι εντολείς των τελευταίων χρόνων που ήρθαν απλά για να δοκιμάσουν τις αντοχές σου, έκαναν την δικηγορία όπως την αγάπησα και όπως μου την δίδαξαν οι καθηγητές μου αλλά και ο Γιάννης με την Βιβή, όνειρο απατηλό.

Όμως οι άνθρωποι οι δραστήριοι, οι άνθρωποι οι αισιόδοξοι δεν τα παρατάνε. Μαζεύουν δυνάμεις, κρατάνε τα καλά και προχωράνε. Έτσι θα κάνω και εγώ. Και να ‘στε σίγουροι, πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα επιστρέψω (εξάλλου ουσιαστικά δεν θα φύγω ποτέ).

Ένα όνειρο εμπνευσμένο από τα παιδιά μου και τα παιδιά των φίλων μου, παίρνει σάρκα και οστά σε λίγες μέρες. (Διαβάστε στο Τα παιδιά ζωγραφίζουν στους τοίχους ή απλά οι ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΕΣ έρχονται!!!! )
Και όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, θα έχει πολύ νομική μέσα. Γιατί στην νομική μου έμαθαν να βρίσκω λύσεις, να είμαι οργανωτική, να προλαβαίνω καταστάσεις, να διαχειρίζομαι κρίσεις, να ακούω, να αντιλαμβάνομαι αλλά και να σέβομαι και να εκτιμώ.

Κάποτε κάποιος μου είπε ότι οι δικηγόροι είμαστε “ομάδα δυνατή”-λογικά ήταν το διάστημα της πολύμηνης αποχής μας.
Και είχε δίκιο.Γιατί μπορεί να τσακωνόμαστε, να κουτσομπολεύουμε,να σχολιάζουμε αλλά στα δύσκολα, στα διαφορετικά, στα ουσιώδη είμαστε μια γροθιά!

Ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους εσάς, τους συναδέλφους μου που χαίρεστε με την χαρά μου και ενθουσιάζεστε με τον ενθουσιασμό μου.
Θα τα λέμε συχνά (είπαμε “άνω τελεία”) και θα είμαι πάντα δίπλα σας!

Νομικό δεν σε κάνει η δικηγορία, σε κάνει ο τρόπος ζωής σου!Μην φοβάστε να βάλετε ανω τέλειες για να κυνηγήσετε τα όνειρα σας.

Ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ

ML

2

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στους τοίχους ή απλά οι ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΕΣ έρχονται!!!!

Να ταξιδεύετε φίλοι μου. Γιατί κάθε ταξίδι μπορεί να σας προσφέρει κάτι!

Εξάλλου δεν μας ταξιδεύουν μόνο τα τρένα και τα πλοία, αλλά και τα τραγούδια, τα βιβλία, οι φίλοι…τα παιδιά μας!
Ένα τέτοιο ταξίδι ήταν η αφορμή για τις Μινιατούρες!

Ένα ταξίδι γεμάτο νέες ιδέες, καλούς φίλους,όνειρα, μεράκι αλλά κυρίως αγάπη για τα παιδιά μας και τα παιδάκια όλου του κόσμου!
Σε αυτό το ταξίδι, είδαμε γονείς να ασχολούνται διαρκώς με τα παιδιά τους και να το διασκεδάζουν, είδαμε μέρη για παιδιά χωρίς πλαστικά παιχνίδια και ασφυκτικούς χώρους όπου παιδιά και ενήλικες συνυπήρχαν απόλυτα αρμονικά.

Κρατήσαμε  λοιπόν την αίσθηση  από αυτές τις εικόνες, βρήκαμε έναν χώρο σαν …καράβι και ετοιμαζόμαστε να φτιάξουμε την δίκη μας κιβωτό!
Σε αυτήν την κιβωτό βάλαμε μέσα την αγάπη μας για τα παιδιά, την ανάγκη μας για έναν χώρο γεμάτο μυρωδιές, εικόνες, παραμύθια, δεντρόσπιτα. Δηλαδή πράγματα, αισθήσεις και αισθήματα που δεν πρέπει να χαθούν.

Φτιάξαμε έναν χώρο γεμάτο ξύλο και χρώματα, γεμάτο χώρους για νέες ιδέες.Έναν χώρο για παιδιά αλλά και για ενήλικες.

Βάλαμε την ζεστασιά και την ποιότητα υπηρεσιών του πιο Family Friendly cafe της πόλης, του Μινιατούρα, την αγάπη για τα παιδιά και τους γονείς που “έχουν κάτι να πουν” της manalawyer, την έμπνευση που μας δίνουν καθημερινά τα παιδιά μας, διαλέξαμε συνεργάτες που έψαχναν έναν τέτοιο χώρο για τα παιδιά τους αλλά και συνεργάτες που “είναι ακόμα παιδιά” και φτιάξαμε τις “ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΕΣ”.


Μείνετε συντονισμένοι, γιατί μόλις μας αφήσουν οι πολλές ζέστες  θα ξεκινήσει ένα συναρπαστικό ταξίδι με αφετηρία το Ηράκλειο Κρήτης και προορισμό ξεχωριστές στιγμές μαζί με τα παιδιά μας!

Στον κ.Μινιατούρα

ML

0

Α όπως λέμε Αστεράκια, Α όπως λέμε Antonellakids 

Πως τα φέρνει όμως η ζωή…
Λίγα χρόνια πριν, η έκφραση “New entry”  θα με παρέπεμπε σε κάποια τροποποίηση νόμου, σε κάποιο νέο μπαράκι, σε κάποιο νέο πολιτιστικό δρώμενο, έστω σε κάποιο χοτ κουτσομπολιό.

Τα τελευταία χρόνια, ενδιαφέρουσα “new entry” είναι μόνο κάποιο νέο μωρό στην παρέα, κάποιος παιδότοπος, ή κάποιο παιχνιδάδικο.

Τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης μου, είχα την τιμή και την χαρά να πληροφορηθώ την πιο ενδιαφέρουσα “είσοδο” που αφορά στο παιδί στην πόλη μας.
Δεν είναι άλλη από την αγαπημένη μου – και όπως είναι ήδη εμφανές όχι μόνο σ’ εμένα- μπουτίκ Αntonellakids


Για μένα το AntonellaKids έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί πέρα από την εξαιρετικά καλή ποιότητα των ρούχων που διαθέτει, τον χώρο που σε παραπέμπει σε παιδικό δωμάτιο και την διάθεση των ανθρώπων που το δημιούργησαν, δημιουργήθηκε από ανθρώπους  που πραγματικά αγαπάνε τα παιδιά.
Το AntonellaKids σε ταξιδεύει σε ένα κόσμο μακριά από το μαύρο της εποχής, από τους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας και μέσα σ’ αυτόν “αναγκάζεσαι” να χαλαρώσεις και να χαζέψεις το βλαστάρι σου που θα είναι ντυμένο με στιλάτα αλλά κυρίως ποιοτικά υφάσματα, τα οποία πιστέψτε με αντέχουν τα πολλαπλά πλυσίματα και την μάχη με το στεγνωτήριο.
Το ταξίδι αυτό θα σε βάλει στην  διαδικασία δειλά δειλά να σκέφτεσαι την ανανέωση του παιδικού δωματίου, με τα υπέροχα πραγματάκια που θα βρεις εκεί.

Επίσης, επειδή τέτοιες ιδέες δεν πρέπει να μένουν στα στενά όρια της δημοκρατικής πόλης μας, το Antonellakids διαθέτει ένα εξαιρετικό e-shop, το οποίο αξίζει να επισκεφθείτε και οι εκτός Κρήτης.

Μπορεί να σας φαίνεται παράξενο, αλλά το post αυτό δεν είναι διαφημιστικό (οπως και κανενα post). Εξάλλου κάποια πράγματα δεν χρειάζονται διαφήμιση.
Το post αυτό είναι αφιερωμένο στους γονείς που τα παιδιά τους είναι πηγή έμπνευσης. Τέτοιοι είναι και οι γονείς της γλυκύτατης Ευθυμίας και η ταλαντούχα μαμά της μας παρουσιάζει την ιστορία του νέου της “τέκνου”.

……………………………………………………………………………………………………………….

Η ιδέα ξεκίνησε από την αγάπη μου στο ρούχο και το design, ψάχνοντας όμορφα πράγματα για την μικρή μου.
Κατάλαβα ότι υπάρχουν πράγματα απερίγραπτης καλαισθησίας εκεί έξω, μια ολόκληρη επιστήμη για το παιδικό ρούχο και αξεσουάρ και μάλιστα σε προσιτές τιμές! Ακούγοντας και την παρότρυνση πολλών νέων μαμάδων που “βαρέθηκαν τα ίδια και τα ίδια” η μπουτίκ Antonella απέκτησε παιδί, το νέο Antonella Kids!
 
Εδώ το σύγχρονο minimal & cute design βρίσκεται στα καλύτερα του! Ρούχα που εκπέμπουν παιδικότητα και φαντασία, οργανικά βαμβάκια και φυσικά για τα πολύτιμα μπεμπάκια μας.
Ένα concept που στήθηκε με πολλή ψυχή και μεράκι, περιμένει γονείς, παιδιά, νονούς/ές και σόγια (χαχα) για μια μοναδική εμπειρία shopping! YAAAAYYY
………………………………………………………………………………………………………………..

Γενικά, ακόμα και αν δεν καταναλώσετε- πράγμα καθόλου σπάνιο στις μέρες μας- επισκεφθείτε αυτή την μπουτίκ στο κέντρο του Ηρακλείου και είμαι σίγουρη ότι θα βρείτε έναν ακόμα λόγο να είστε ευτυχισμένοι που είστε γονείς, θείοι, νονοί…

ML

0

Το κορίτσι με την γαλλική δαντέλα

Είναι και αυτό το κόλλημα των νηπίων με τα κινητά και κυρίως με τις φωτογραφίες!!Αν δεν του το ζητήσω ευγενικά μπορεί να κάθεται με τις ώρες να απολαμβάνει κυρίως βίντεο της αυτού αρχοντιάς του!
Σε μια απο αυτές τις “εξορμήσεις” του, ο γιος μου ανακάλυψε και αυτήν την φωτογραφία και μου θύμισε οτι υπήρξα και εγω… νύφη.

Μια νύφη που ήταν ήδη #mana πράγμα που είχε ως συνέπεια τον περιορισμένο χρόνο αναζήτησης νυφικού, αλλά και λιιιιιιγα γραμμάρια παραπάνω απο τις νύφες που σέβονται τον εαυτό τους και έχουν πλακωθεί στις δίαιτες μήνες πριν.
Επίσης ήταν  και #lawyer οπότε ο άνθρωπος που θα έφτιαχνε το νυφικό της θα έπρεπε να έχει μεράκι και να μην της πουλήσει φούμαρα και μεταξωτές κορδέλες. Το  ύφος, η μετριότητα και η ανασφάλεια εκνεύριζαν μια -ήδη εκνευρισμένη- εν δυνάμει νύφη.

Θα το παραδεχτώ πως η διαδικασία αυτή ήταν από τις πιο άχαρες της ζωής μου και γι αυτό το λόγο αξίζουν αμέτρητα μπράβο στην http://www.georgiaandreadaki.com, που κατάφερε να με κάνει να κλάψω από συγκίνηση στην τελευταία πρόβα νυφικού.
Σαν χθες θυμάμαι εκείνες τις πρόβες, το άγχος και τον αρνητισμό μου, αλλά και την υποστηρικτικότητα και θετικότητα αυτού του κοριτσιού. Ήταν πρόθυμη να με βοηθήσει σε όλα, ακόμα και στο τσουλούφι που θα ξεχώριζε από την υπόλοιπη κώμη. Ήταν αγχωμένη, πολύ περισσότερο απο εμένα, ώστε να είναι όλα άψογα. Ήταν εκεί και χάρηκε με την χαρά μου. Ήταν η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσα να κάνω.


Το κορίτσι αυτό είναι πλέον δικός μου άνθρωπος, και πιστεύω ακράδαντα στο ταλέντο της αλλά κυρίως στον επαγγελματισμό και την ειλικρίνεια  της, άποψη που μου την επιβεβαιώνει η παρακάτω ιστορία.
Η δική της ιστορία και η δική της μήνυση στην κρίση.

……………………………………………………………………………………………………………………….

Επιτρέψτε μου να συστηθώ. Ονομάζομαι Γεωργία Ανδρεαδάκη και ΔΕΝ είμαι λογίστρια!
Θα ήμουν εξαιρετικά υπερήφανη ωστόσο εαν κατάφερνα να γίνω μία “αξιόλογη” λογίστρια (γιατί το παν για μένα είναι ότι κάνεις να το κάνεις καλά…!)
Ένας κρυφός πόθος και ένα βασανισμένο απωθημένο βγήκε, για καλή μου τύχη , στην επιφάνεια λίγο πριν πάρω το αγαπημένο και καλά κρυμμένο πτυχίο μου.
Αιτία και αφορμή να συνειδητοποιήσω και εγω η ίδια την αγάπη μου για την μόδα και το σχέδιο, ήταν το τρελό μου το αγόρι. Απο την στιγμή που του το εκμυστηρεύτηκα μου βρήκε το επόμενο πρωί την σχολή, που ήταν και το ξεκίνημα αυτού του παραληρήματος. Και η σχολή αυτή ήταν μόνο η αρχή!

Ήταν μέχρι να ράψω την πρώτη μου μπλούζα. Ήταν μέχρι να με σταματήσουν να με ρωτήσουν “ωραία μπλούζα, απο που την πήρες;”
Η αλήθεια είναι ότι τα υφάσματα ήταν πάντα η αδυναμία μου. Το πάντρεμα περίτεχνων υλικών που δίνουν ένα ξεχωριστό ύφος, ο συνδυασμός διαφορετικών υφών, οι τσαχπινιές που κάνουν πάντα την διαφορά, η έμπνευση της στιγμής, η συνεχής ενημέρωση στο τι είναι τάση χωρίς αυτό να με περιορίζει πάντα, ήταν και είναι κάτι που με μαγεύει και με εξιτάρει. Ξέρετε, το να αγαπάς αυτό που κάνεις και να δίνεις όλο σου το είναι όχι μόνο για να βγάλεις κάποια χρήματα, όχι μόνο για προσωπική ικανοποίηση αλλά γιατί πραγματικά αγαπάς και σέβεσαι και τους ανθρώπους που σε εμπιστεύονται ώστε να έχουν ένα όμορφο αποτέλεσμα. Αυτό πιστέψτε με είναι η μεγαλύτερη πληρωμή.
Απο την πορεία μου στο χώρο της εκπαίδευσης πάνω στην μόδα έμαθα αναμφισβήτητα αρκετά χρήσιμα πράγματα. Σε αυτό βοήθησε αρκετά και η σχολή fashion workshop by Vicky Kaya. Εκεί εμπέδωσα με όλη την σημασία της λέξεως τι σημαίνει βιομηχανία της μόδας και πόσο αφοσίωση, επιμονή, υπομονή και απίστευτο χρόνο για δουλειά θέλει, όποιος το κάνει επαγγελματικά. Δεν πέρασε πολύς καιρός και τσουπ…. δημιούργησα το atelier Georgia Andreadaki. Απίστευτο;
Το να τολμάς εν καιρώ κρίσης, είναι όντως! Αυτή η απόφαση όμως ήταν ότι πιο γρήγορο έχω πάρει όλα αυτά τα χρόνια στην ζωή μου. Πίστεψα τόσο πολύ το πόσο ανάγκη έχει η αγορά του Ηρακλείου από ένα όμορφο χώρο όπου θα μπορεί κανείς να βρει και να σχεδιάσει μαζί μου απο την αρχή κάτι ξεχωριστό και μοντέρνο για την οποιαδήποτε περίπτωση. Από κάτι καθημερινό μέχρι τον γάμο της φίλης, που παντρεύει τον αδερφό, που είναι μπατζανάκι…
Ωστόσο το μεγαλύτερό μου ταλέντο θεωρώ είναι ο σχεδιασμός και η δημιουργία ενός νυφικού, μαζί με την ομάδα μου, για εκείνη που έχει υψηλές προσδοκίες και ζητάει απλώς κάτι το οποίο θα είναι ακριβώς στο στυλ και στην προσωπικότητά της παντρεύοντας φίνα υφάσματα, αέρινες γαλλικές δαντέλες, τρέσσες και περίτεχνες κορδέλες που δίνουν στα νυφικά αέρα κοσμοπολίτικο αλλά και κλασσική φινέτσα. Η μανία μου για τελειότητα ενω κάποτε μου δημιουργούσε πρόβλημα, σε αυτή την δουλειά που επέλεξα μου έχει κάνει τρομερό καλό. Η κρίση μπορεί να μην βοηθάει αρκετά πράγματα αλλά θεωρώ ότι όλοι μας έχουμε προσαρμοστεί σε όλα τα επίπεδα και αυτό ίσως και να χρειαζόταν.

Εγώ προσωπικά δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος άνθρωπος σε αντίθεση με την manalawyer με την οποία είχα την τύχη και την χαρά να συνεργαστώ στην πιο ιδιαίτερη στιγμή της ζωής της. Στον γάμο και την βάπτιση του τέκνου της. Σχεδίασα και έραψα το νυφικό της το οποίο, τουλάχιστον μέχρι να βρεθεί, ήταν μία “βαρετή” ή “κουραστική” διαδικασία για εκείνη καθότι mana και lawyer μαζί. Στην πορεία όμως εξελίχθηκε τοοοσο συγκινητική!

 

Να ξέρετε, απο προσωπική εμπειρία, ότι το να ανοίγεις την δική σου επιχείρηση κάνοντας αυτό που αγαπάς, στην αρχή φαίνεται και είναι βουνό. Όταν όμως το πιστέψεις πραγματικά, κάνεις σωστά και τίμια την δουλειά σου η επιτυχία είναι δεδομένη και αυτή θα είναι η δικαίωση και η ανταμοιβή για τον κόπο και το ρίσκο σου. Το δικό μου moto το οποίο και προτείνω και εύχομαι σε όλους σας είναι ότι “η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς”.
Καλές προσπάθειες!

………………………………………………………………………………………………………………………

Εγώ πάντως αν ξαναπαντρευόμουν,  εσένα πάλι  θα εμπιστευόμουν (και τον ίδιο άντρα βεβαίως βεβαίως)!

 

Εσείς κορίτσια λοιπόν, που ετοιμάζεστε για τα δικά σας #γαμοπίλαφα και δεν έχετε βρει ακόμα νυφικό, περάστε οπωσδήποτε από την Σμύρνης 18, στο Ηράκλειο Κρήτης ή επισκεφθείτε το site http://www.georgiaandreadaki.com. Σε περίπτωση που βρήκατε, περάστε και πάλι γιατί το ταλέντο της δεν σταματάει στα νυφικά.

ML